درخت ارغوان و همانندسازي!؟

(از تاريخچه تكوين روان‌پزشكي نوين در ايران- تأليف دكتر هاراطون داويديان/انتشارات ارجمند)

 

در گوشه جنوب شرقي ساختمان مركزي بيمارستان (روانپزشكي ) روزبه درخت ارغواني بود كهن‌سال و زيبا، شاخه‌هاي جواني از ريشه درخت جوانه زده قد كشيده و بر زيبايي آن افزوده بودند، تنه درخت رو به خشك شدن نهاده بود. باغبانان بيمارستان تصميم داشتند تنه درخت را قطع كنند. در يك روز پائيزي باغبانان اره به دست مشغول كار شدند. چند قدم دورتر، زير درخت ديگري، بيمار مردي چمباتمه زده سرش را با دو دست محكم گرفته بود و گريه كنان التماس مي‌كرد كه «نبريد؛ گردنم را نبريد!»