آواي جانها بر آبها (يوهان ولفگانگ فون گوته 1832 – 1749 )
جان آدمي، همان آب است
از آسمان آيد و
به آسمان رود
و باز بر زمين...
بسان بتي عيار
هر زمان به شكلي.
بر صخره سراشيب
آب ناب، كفان و غران
افشان ميشود
ابر وار
بر صخره صاف
حرمت مييابد
شناور، پنهان و زمزمهگر
تا اعماق.
باد
عاشق زمزمهگر موج
موج را از اعماق
شكار ميكند.
جان آدمي، چون موج!
راه آدمي، چون باد!
ترجمه از فرزام پروا/ شهريور 90
+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم آبان ۱۳۹۰ ساعت 21:37 توسط بهمن بداغ - فرزام پروا
|