اورفه

فلسفه عشق (پرسي شلي 1822 – 1792 )

چشمه‌ها به آغوش رودها مي‌رسند

و رودها به آغوش اقيانوس‌ها،

بادهاي بهشتي در آغوش هم مي‌پيچند

 خوش و شيرين؛

تنها «تنها» در جهان

              «هيچ» است،

همگان در جهان

در آغوش هم‌اند؛

         اين قانون جهان است –

پس چرا آغوش تو از من جداست؟

نگاه كن كه چگونه مي‌بوسد

        كوه آسمان را

                و موج

                      موج را؛

قانون گل‌ها

        خوار داشت گلْ‌همشيره‌ها را منع كرده است:

و زمين در نور خورشيد،

و دريا ها در نور ماه

                        غوطه‌ور است –

تمام اين بوس و كنار

   به چه مي‌ارزد

       اگر بوسه تو نيست؟